!! માનેતીની આંખ !!
ભોજાઈને સુંદર બનાવવા દિયરના મનોરથા હશે. પણ પ્રેમાળ નારી પોતાના કંથની ગેરહાજરીમાં મેંદી વડે હાથ રંગીને કોને દેખાડે ? સતીના શણગાર તો પતિને ખાતર જ હોય. પતિ સાંભર્યો. વિધવિધ બહાના આપી તેડાવ્યો. પણ ભાઈબહેનનાં લગ્નની કે માતાના મોતની એ યુદ્ધઘેલડા પરદેશીને બહુ તાણ નથી. છેલ્લા ખબર ફક્ત માનેતીને આંખો જ દુ:ખવાના પહોંચે છે. એટલે પછી તો એનું હૈયું હાથ રહેતું નથી. એ પાછો આવે છે.
મેંદી તે વાવી માળવે,
એનો રંગ ગિયો ગુજરાત
મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
નાનો દેરીડો લાડકો ને,
કાંઈ લાવ્યો મેંદીનો છોડ. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
વાટી કુટીને ભર્યા વાટકા,
ભાભી, રંગો તમારા હાથ. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
હાથ રંગીને, દેરીરી શું રે કરું,
એનો જોનારો પરદેશ. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
લાખ ટકા આલું રોકડા,
કોઈ જાવ જો દરિયાપાર. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
શોક્યના સાયબાને જઈ એટલું કે'જો,
તારી બેની પરણે, ઘરે આવ્યા. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
બેની પરણે તો ભલે પરણે,
એની ઝાઝા દી રોકજો જાન. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
શોક્યના સાયબાને જઈ એટલું કે'જો,
તારો વીરો પરણે ઘરે આવ્ય.- મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
વીરો પરણે તો ભલે પરણે,
એની જાડેરી જોડજો જાન. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
શોક્યના સાયબાને જઈ એટલું કે'જો,
તારી માડી મરે ઘરે આવ્ય. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
માડી મરે તો ભલે મરે,
એને બાળજો બોરડી હેઠ, - મેંદી રંગલાગ્યોરે.
શોક્યના સાયબાને જઈ એટલું કે'જો,
તારી માનેતીની ઊઠી આંખ. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
હાલો સિપાઈયો, હાલો ભાઈબંધીઓ,
હવે હલકે બાંધો હથિયાર. - મેંદી રંગ લાગ્યો રે.
- ( રઢિયાળી રાત'માંથી )
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો